Hiçbir Şey Beklemiyorum



 Her seferinde başa dönüyorum. Yeniden öğrenmeye çalışıyorum. Demek ki öğrenememişim, aynı döngüyü yaşıyorum. Psikolojide vardır, bir şeyi öğrenene kadar yaşarmışsın. Benimki de tam olarak böyle. 

Kırgınlık mı? Kızgınlık mı? Karmakarışık hisler. Bu sefer hislerimin adını koyamıyorum ya da kendimi  böyle kandırmak istiyorum.  Bazen hissiz olmayı çok istiyorum. Yapamıyorum. Bu kadar iyi olmayı istemiyorum. İyi davranınca değeri olmuyor maalesef. Kötü olmak kimseye yardım etmemek en iyisi gibi görünüyor şu an bana. Gördüğün davranışlar o hale getiriyor. Böyle olması üzücü. Pişmanlıklarım çok, keşke dediklerim çok( bunları birkaç kere dile getirmiştim, yayınımda ve yazılarımda) Kendime kızdığım çok fazla şey var. 

Bu arada evet soğuk ve uzak duran biriyim. Herkesle iyi anlaşma, herkesi sevme gibi bir huyum yok. Açıkçası çok umurumda değil kimin ne dediği ve düşündüğü. 

Daha önce Nejat İşler'in bir programda söylediği söz vardı. ''Valla artık hiçbir şey beklemiyorum ben, kendi adıma söyleyeyim. Beklemiyorum, ben kendi durumuma bakıyorum. Katılan olursa katılır. Yapacak bir şey yok yani. Hiç kimseden hiçbir şey beklemiyorum...''

Çok doğru söyledikleri. Kimseden bir şey beklememek en güzeli. Bazı şeyleri düşününce üzülüyorsunuz, hatta çıldırıyorsunuz. Yaşadığım bazı şeyleri düşününce o kadar yalnız kaldığım zamanlar oldu ki, kendimi alıştırdım bazı şeylere. Hayatınızda en sevdiğiniz insanı kaybedince ve sağlıkla sınanınca(hastanelerde ve yoğun bakımda geçen günler, aylar, yıllar) bazı şeylerin anlamı olmuyor. Her şey boş geliyor bir yerde.

Bu yazdıklarımı da 'duygu sömürüsü' şeklinde adlandırmayın lütfen. Bir şey anlatmayacağım. Kimseye bir şey anlatıp saçma sapan telafi cümleleri duymak istemiyorum.  Lütfen tavsiye de vermeyin. Herkes kendi yaşadığını bilir. Benim pek bir şey duymaya tahammülüm yok. 

Dağınığım, aklıma eser yaparım. Canım  istemez yapmam. Bağlanmam, bazı şeylerden korkarım...

Yazmak istedim yazdım. Canım ne istiyorsa  onu yazıyorum. Burası benim dünyam...

Bir süre pek bir şey yazmak istemiyorum. Blog Forum'da konulu yazılarımı yazıyorum. Buraya bir süre ara vereceğim...

Son olarak Ponçik'le tanıştınız mı? Hemen sağ tarafınızdaki fotoğrafta, çok tatlıdır🐈

En sevdiğim şarkıyı ekliyorum. Daha sonra görüşürüz...

Günlerden bugün🎈🍒

📌Görsel, Pinterest'ten alınmıştır.





Sonraki Yayın
Önceki Yayın

12 Yorum

  1. yazdıkların o kadar ben ki… ponçik’e selam sana çiçekler.^^

    YanıtlaSil
  2. Noldu canım yaa🙂‍↕️ Hay Allah...
    Teselli cümlesi yazmayacağım sadece seviliyorsun bunu bil 💜
    Bu arada bu şarkıyı ben de çok severim.

    YanıtlaSil
  3. "bir umuttur yaşatan insanı" diyor ama değil mi şarkıda da.

    umutlu yarınlara..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umut etmek her zaman iyi geliyor, teşekkür ederim🙏

      Bu arada kitabınızı aldım, dün geldi, okuyacağım kısa zaman içinde😊

      Sil
  4. Önüm, arkam, sağım, solum ebe! Çık ortaya.
    Şarkı benim en sevdiğim şarkılardan biridir, ayrıca hemen çık ortaya :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sesli güldüm yorumu okuyunca😄
      Bir yere kaybolmadım, buradayım😄

      Şarkımı sahiplenme lütfen, en sevdiğim şarkı😄🙃

      Sil
  5. Kitabınızı umarım herkes alır. Hayırlısı olsun ve okuru çok olsun :) Ben de bakacağım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim güzel dilekleriniz için😊
      Okursanız düşüncelerinizi bilmek isterim😊

      Sil
  6. İstediğin gibi yaz iyi gelir..
    Şarkıyı çok severim ve Ponçik çok tatlı:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazmak iyi geliyor. Ponçik çok tatlı, aşırı hareketli😊

      Sil

Yorumlarınız gülümseme bırakıyor, teşekkürler ☺️